Hafez Fal
Original Poem:
ساقی ار باده از این دست به جام اندازد
عارفان را همه در شرب مدام اندازد
ور چنین زیر خم زلف نهد دانه خال
ای بسا مرغ خرد را که به دام اندازد
ای خوشا دولت آن مست که در پای حریف
سر و دستار نداند که کدام اندازد
زاهد خام که انکار می و جام کند
پخته گردد چو نظر بر می خام اندازد
روز در کسب هنر کوش که می خوردن روز
دل چون آینه در زنگ ظلام اندازد
آن زمان وقت می صبح فروغ است که شب
گرد خرگاه افق پرده شام اندازد
باده با محتسب شهر ننوشی زنهار
بخورد باده ات و سنگ به جام اندازد
حافظا سر ز کله گوشه خورشید برآر
بختت ار قرعه بدان ماه تمام اندازد
Translated Poem:
The bartender will throw the cup like this
All the mystics are constantly drunk
Like this, under the bend of Zalf, he put a mole seed
He might trap a small chicken
Blessed is the government of that drunkard who is at the feet of the opponent
He does not know which one to throw
A raw ascetic who refuses to drink
It should be cooked so that it looks raw
Day in the art of Kush who eat day
The heart is like a mirror in the darkness
At that time, it is morning and night
The dust of the horizon casts a curtain for dinner
Bade with Mohtaseb of Nanushi Zanhar city
Let your wind eat and throw stones into the cup
Hafiza comes from the corner of the sun
May your luck end with the lottery
Fal Original Text:
نوبتی هم باشد نوبت توست که موفقیت شامل حالت شود و از این پیروزی اطرافیانت نیز بی بهره نمانند. مواظب دور و بر خودت باش عده ای می خواهند که چوب لای چرخ تو بگذارند. تو کوشش خودت را بکن، خداوند حیله ی آنها را خنثی می کند.
Fal Translated Text:
It is your turn that success includes your state and that those around you do not benefit from this victory.Take care of yourself, some people want to put wood under your wheel.You try your best, God will neutralize their trick.