Ghazal No. 140: May our pain in the world not be cured without you

غزل شماره ۱۴۰: درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما

May our pain in the world have no cure without you

May there be death without you, and may there be no life without you

درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما

مرگ بادا بی‌شما و جان مبادا بی‌شما

May the chests of lovers not be illuminated except by you

May the rose bush of our souls not be smiling without you

سینه‌های عاشقان جز از شما روشن مباد

گلبن جان‌های ما خندان مبادا بی‌شما

Listen to faith that says in a loud voice

To your two infidel locks, "May there be no faith without you"

بشنو از ایمان که می‌گوید به آواز بلند

با دو زلف کافرت کایمان مبادا بی‌شما

Reason is the hidden sultan, and the sky is like his umbrella

May the crown and throne and umbrella of this sultan not be without you

عقل سلطان نهان و آسمان چون چتر او

تاج و تخت و چتر این سلطان مبادا بی‌شما

I saw love become a cupbearer among the lovers

May the sight of them not be for our souls without you

عشق را دیدم میان عاشقان ساقی شده

جان ما را دیدن ایشان مبادا بی‌شما

O you who are like the breath of Jesus to dead souls

May the kingdom of Egypt and Joseph of Canaan not be without you

جان‌های مرده را ای چون دم عیسی شما

ملک مصر و یوسف کنعان مبادا بی‌شما

Since I am happy with the ready cash of the love of Shams al-Din Tabrizi

I made my face like gold and said, "May that not be without you"

چون به نقد عشق شمس الدین تبریزی خوشم

رخ چو زر کردم بگفتم کان مبادا بی‌شما