Ghazal No. 169: Frown, for everyone frowns here
غزل شماره ۱۶۹: رو ترش کن که همه روترشانند این جا
Frown, for everyone is frowning here
Become blind so you don't eat the cane from every blind man's hand
رو ترش کن که همه روترشانند این جا
کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا
Walk lamingly since everyone is lame in this alley
Wrap a rag around your leg and twist and turn your head and feet
لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانند
لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا
Rub saffron on your face if you are moon-faced
If you show a beautiful face, you will receive a blow to the neck
زعفران بر رخ خود مال اگر مه رویی
روی خوب ار بنمایی بخوری زخم قفا
Carry a mirror under your armpit when you see ugliness
Otherwise, you will defame the mirror, O master
آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتی
ور نه بدنام کنی آینه را ای مولا
As long as you are sober, be gentle with yourself
When you become intoxicated, whatever happens, happens
تا که هشیاری و با خویش مدارا میکن
چونک سرمست شدی هر چه که بادا بادا
Drink a few cups from the hand of the cupbearer of union
When you are ready, jump up and start dancing
ساغری چند بخور از کف ساقی وصال
چونک بر کار شدی برجه و در رقص درآ
Like a compass, spin around that point
Such a spin is an obligation for such a circle
گرد آن نقطه چو پرگار همیزن چرخی
این چنین چرخ فریضهست چنین دایره را
Say again what you said that I have forgotten
Peace be upon you, O moon and moon fragment of ours
بازگو آنچ بگفتی که فراموشم شد
سلم الله علیک ای مه و مه پاره ما
Peace be upon you, O all whose days are happy
Peace be upon you, O breath of life for the dead
سلم الله علیک ای همه ایام تو خوش
سلم الله علیک ای دم یحیی الموتی
May the evil eye be far from that face, for when it steals a heart
No remedy and no power can benefit it
چشم بد دور از آن رو که چو بربود دلی
هیچ سودش نکند چاره و لا حول و لا
We have come from afar to beg for the beauty of your face
The moon, from its luminous face, has generosity and bounty
ما به دریوزه حسن تو ز دور آمدهایم
ماه را از رخ پرنور بود جود و سخا
The moon heard my prayer and raised its hands
Before your moon and said, "Me too, O moon!"
ماه بشنود دعای من و کفها برداشت
پیش ماه تو و میگفت مرا نیز مها
Moon and sun and heavens and meanings and intellects
Are grandees towards us and beggars towards you
مه و خورشید و فلکها و معانی و عقول
سوی ما محتشمانند و به سوی تو گدا
Your jealousy bit its lip and said to my heart, "Be silent!"
My heart trembled and sat down and threw down its banner
غیرتت لب بگزید و به دلم گفت خموش
دل من تن زد و بنشست و بیفکند لوا
Ghazal No. 169: Frown, for everyone frowns here
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī