Ghazal No. 169: Frown, for everyone frowns here

غزل شماره ۱۶۹: رو ترش کن که همه روترشانند این جا

Frown, for everyone is frowning here

Become blind so you don't eat the cane from every blind man's hand

رو ترش کن که همه روترشانند این جا

کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا

Walk lamingly since everyone is lame in this alley

Wrap a rag around your leg and twist and turn your head and feet

لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانند

لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا

Rub saffron on your face if you are moon-faced

If you show a beautiful face, you will receive a blow to the neck

زعفران بر رخ خود مال اگر مه رویی

روی خوب ار بنمایی بخوری زخم قفا

Carry a mirror under your armpit when you see ugliness

Otherwise, you will defame the mirror, O master

آینه زیر بغل زن چو ببینی زشتی

ور نه بدنام کنی آینه را ای مولا

As long as you are sober, be gentle with yourself

When you become intoxicated, whatever happens, happens

تا که هشیاری و با خویش مدارا می‌کن

چونک سرمست شدی هر چه که بادا بادا

Drink a few cups from the hand of the cupbearer of union

When you are ready, jump up and start dancing

ساغری چند بخور از کف ساقی وصال

چونک بر کار شدی برجه و در رقص درآ

Like a compass, spin around that point

Such a spin is an obligation for such a circle

گرد آن نقطه چو پرگار همی‌زن چرخی

این چنین چرخ فریضه‌ست چنین دایره را

Say again what you said that I have forgotten

Peace be upon you, O moon and moon fragment of ours

بازگو آنچ بگفتی که فراموشم شد

سلم الله علیک ای مه و مه پاره ما

Peace be upon you, O all whose days are happy

Peace be upon you, O breath of life for the dead

سلم الله علیک ای همه ایام تو خوش

سلم الله علیک ای دم یحیی الموتی

May the evil eye be far from that face, for when it steals a heart

No remedy and no power can benefit it

چشم بد دور از آن رو که چو بربود دلی

هیچ سودش نکند چاره و لا حول و لا

We have come from afar to beg for the beauty of your face

The moon, from its luminous face, has generosity and bounty

ما به دریوزه حسن تو ز دور آمده‌ایم

ماه را از رخ پرنور بود جود و سخا

The moon heard my prayer and raised its hands

Before your moon and said, "Me too, O moon!"

ماه بشنود دعای من و کف‌ها برداشت

پیش ماه تو و می‌گفت مرا نیز مها

Moon and sun and heavens and meanings and intellects

Are grandees towards us and beggars towards you

مه و خورشید و فلک‌ها و معانی و عقول

سوی ما محتشمانند و به سوی تو گدا

Your jealousy bit its lip and said to my heart, "Be silent!"

My heart trembled and sat down and threw down its banner

غیرتت لب بگزید و به دلم گفت خموش

دل من تن زد و بنشست و بیفکند لوا