Ghazal No. 225: God has cooked halva for the Sufis

غزل شماره ۲۲۵: بپخته است خدا بهر صوفیان حلوا

God has cooked sweetmeat for the Sufis

Who sit in circles, and the sweetmeat is in the middle

بپخته است خدا بهر صوفیان حلوا

که حلقه حلقه نشستند و در میان حلوا

A thousand heads (full of desire) went towards the heavenly banquet

When (a portion) fell from that pot into the mouth (as) sweetmeat

هزار کاسه سر رفت سوی خوان فلک

چو درفتاد از آن دیگ در دهان حلوا

A sweet clamor has fallen to the east and the west

It is like this when the king of kings gives sweetmeat

به شرق و غرب فتادست غلغلی شیرین

چنین بود چو دهد شاه خسروان حلوا

Successively, the messenger comes from the kitchen

That the angels have cooked sweetmeat in the heavens

پیاپی از سوی مطبخ رسول می‌آید

که پخته‌اند ملایک بر آسمان حلوا

It takes the body to the lavatory when it eats the sweetmeat

It takes the soul to the Throne when the soul eats the sweetmeat

به آبریز برد چونک خورد حلوا تن

به سوی عرش برد چونک خورد جان حلوا

Around the pot of the heart, O soul, circle like a ladle with your head

So that, like a ladle, you may fill your mouth with that sweetmeat

به گرد دیگ دل ای جان چو کفچه گرد به سر

که تا چو کفچه دهان پر کنی از آن حلوا

The heart that, for the sake of sweetmeat, burned black like a pot

Generosity it would be if (he) would bestow a portion of bread (and) sweetmeat

دلی که از پی حلوا چو دیک سوخت سیاه

کرم بود که ببخشد به تای نان حلوا

Be silent, for if the Truth does not tell him to give

Not only will he not give bread, but also a hundred measures of sweetmeat

خموش باش که گر حق نگویدش که بده

چه جای نان ندهد هم به صد سنان حلوا