Ghazal No. 301: Oh leader and moon of the world, do not sit, do not sleep tonight

غزل شماره ۳۰۱: هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب

O head and full moon of the world, do not sit, do not sleep tonight

For Buraq has come to the door, so when you are free, stand up

هله صدر و بدر عالم منشین مخسب امشب

که براق بر در آمد فاذا فرغت فانصب

When the path was closed and hope was broken

You rise to the heavens, open the path and the creed

چو طریق بسته بودست و طمع گسسته بودست

تو برآ بر آسمان‌ها بگشا طریق و مذهب

A breath of yours does not come, it opens two thousand doors

Like the special emir, read, he opens those lips with prayer

نفسی فلک نیاید دو هزار در گشاید

چو امیر خاص اقرا به دعا گشاید آن لب

Go to the sea like a fish that has found a royal pearl

When he says what do you want, you say I desire you

سوی بحر رو چو ماهی که بیافت در شاهی

چو بگوید او چه خواهی تو بگو الیک ارغب

When I heard your scratching, I ran to the head like a pen

When I reached your heart, what can I do with the headache of the body?

چو صریر تو شنیدم چو قلم به سر دویدم

چو به قلب تو رسیدم چه کنم صداع قالب

From the greeting of the happy greeters, I pull my skirt in pride

For our heart and soul have become perfumed from the greeting

ز سلام خوش سلامان بکشم ز کبر دامان

که شدست از سلامت دل و جان ما مطیب

From the hand such wine, from the breath such address

It is strange if a troubled heart remains in the world

ز کف چنین شرابی ز دم چنین خطابی

عجب‌ست اگر بماند به جهان دلی مدب

Grown from the wealth of God, grown from one's own need

In the occupations of 'I am the truth' has become a vanishing flame

ز غنای حق برسته ز نیاز خود برسته

به مشاغل اناالحق شده فانی ملهب

Pull the water from this clay, for you are the soul of the sun

For the pure spirit does not remain when it becomes compounded with clay

بکش آب را از این گل که تو جان آفتابی

که نماند روح صافی چو شد او به گل مرکب

I bring blessings upon you, may nearness be increased

For by the nearness of the whole, all parts become near

صلوات بر تو آرم که فزوده باد قربت

که به قرب کل گردد همه جزوها مقرب

The two worlds from the blowing of the trumpet are like resurrection before me

Toward the soul they are shaken, and toward the corporeal they are arranged

دو جهان ز نفخ صورت چو قیامتست پیشم

سوی جان مزلزلست و سوی جسمیان مرتب

Do not strive with words, for this glory is from the heart, not from speaking

For art is found from the foot, and the fox saw from the breath

به سخن مکوش کاین فر ز دلست نی ز گفتن

که هنر ز پای یابید و ز دم دید ثعلب