Ghazal No. 308: You have closed my sleep, oh moon, unveil yourself
غزل شماره ۳۰۸: خوابم ببستهای بگشا ای قمر نقاب
You have tied my sleep, open your veil, O moon
So that the sun may perform prostrations of thanks before you
خوابم ببستهای بگشا ای قمر نقاب
تا سجدههای شکر کند پیشت آفتاب
I took your skirt and you turned my hand away
Lo, I pulled my hand back, do not turn your face away from faithfulness
دامان تو گرفتم و دستم بتافتی
هین دست درکشیدم روی از وفا متاب
You said do not hasten, for that is the deed of a demon
He is the demon who does not hasten towards you
گفتی مکن شتاب که آن هست فعل دیو
دیو او بود که مینکند سوی تو شتاب
O Lord, may I see at the threshold of need
So many thousand 'O Lord's longing for that answer
یا رب کنم ببینم بر درگه نیاز
چندین هزار یا رب مشتاق آن جواب
More than the earth are fiery hearts and souls
Holding pitchers like the thirsty, crying 'water, water'
از خاک بیشتر دل و جانهای آتشین
مستسقیانه کوزه گرفته که آب آب
Have mercy on the earth, for of these four elements, it
Has come more helpless in its journey and revolution
بر خاک رحم کن که از این چار عنصر او
بی دست و پاتر آمد در سیر و انقلاب
When it becomes light, that wind is its foot
It leaps lamely two or three steps after the clouds
وقتی که او سبک شود آن باد پای اوست
لنگانه برجهد دو سه گامی پی سحاب
So that the lightning may laugh at the end of that limp
And that thunder with its pleasant address may come in intercession
تا خنده گیرد از تک آن لنگ برق را
و اندر شفاعت آید آن رعد خوش خطاب
It will say to the cupbearers of the cloud, arise
For agitation has boiled from the thirsty of the earth
با ساقیان ابر بگوید که برجهید
کز تشنگان خاک بجوشید اضطراب
Suppose I do not say, does it not finally reach
In the nostrils of mercy the scent of the roasted heart?
گیرم که من نگویم آخر نمیرسد
اندر مشام رحمت بوی دل کباب
Then the cupbearers of the cloud will immediately set out
With jars and bottles and with a musk full of wine
پس ساقیان ابر همان دم روان شوند
با جره و قنینه و با مشک پرشراب
Be silent and in the ruin seek the treasure of love
For this treasure sprouts from ruin in spring
خاموش و در خراب همیجوی گنج عشق
کاین گنج در بهار برویید از خراب
Ghazal No. 308: You have closed my sleep, oh moon, unveil yourself
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī