Ghazal No. 316: When we enter the tumult of the night
غزل شماره ۳۱۶: چونک درآییم به غوغای شب
When we enter into the tumult of night
We raise dust from the sea of night
چونک درآییم به غوغای شب
گرد برآریم ز دریای شب
Sleep will not flee from sleep
He who has seen the spectacle of night
خواب نخواهد بگریزد ز خواب
آنک بدیدست تماشای شب
Many a heart full of light and many a pure soul
Engaged and servant and master of night
بس دل پرنور و بسی جان پاک
مشتغل و بنده و مولای شب
Night was the veil of the unseen witness
Where is the day equal to night?
شب تتق شاهد غیبی بود
روز کجا باشد همتای شب
For you, night is like a black pot
Since you have not tasted the halva of night
پیش تو شب هست چو دیگ سیاه
چون نچشیدی تو ز حلوای شب
Night tied my hand from work and business
Until dawn, my hand and the foot of night
دست مرا بست شب از کسب و کار
تا به سحر دست من و پای شب
The road is long, we drive fast
We are in the length and breadth of night
راه درازست برانیم تیز
ما به درازا و به پهنای شب
If day is earning and trading
The passion of night has another taste
روز اگر مکسب و سوداگریست
ذوق دگر دارد سودای شب
Pride of Tabriz, you are Shams al-Din
The regret of day and the desire of night
مفخر تبریز توی شمس دین
حسرت روزی و تمنای شب
Ghazal No. 316: When we enter the tumult of the night
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī