Ghazal No. 316: When we enter the tumult of the night

غزل شماره ۳۱۶: چونک درآییم به غوغای شب

When we enter into the tumult of night

We raise dust from the sea of night

چونک درآییم به غوغای شب

گرد برآریم ز دریای شب

Sleep will not flee from sleep

He who has seen the spectacle of night

خواب نخواهد بگریزد ز خواب

آنک بدیدست تماشای شب

Many a heart full of light and many a pure soul

Engaged and servant and master of night

بس دل پرنور و بسی جان پاک

مشتغل و بنده و مولای شب

Night was the veil of the unseen witness

Where is the day equal to night?

شب تتق شاهد غیبی بود

روز کجا باشد همتای شب

For you, night is like a black pot

Since you have not tasted the halva of night

پیش تو شب هست چو دیگ سیاه

چون نچشیدی تو ز حلوای شب

Night tied my hand from work and business

Until dawn, my hand and the foot of night

دست مرا بست شب از کسب و کار

تا به سحر دست من و پای شب

The road is long, we drive fast

We are in the length and breadth of night

راه درازست برانیم تیز

ما به درازا و به پهنای شب

If day is earning and trading

The passion of night has another taste

روز اگر مکسب و سوداگریست

ذوق دگر دارد سودای شب

Pride of Tabriz, you are Shams al-Din

The regret of day and the desire of night

مفخر تبریز توی شمس دین

حسرت روزی و تمنای شب