Ghazal No. 324: Come in so I can throw off the robe of form at this moment
غزل شماره ۳۲۴: درآ تا خرقه قالب دراندازم همین ساعت
Enter, so that I may cast off the garment of my body this very hour
Enter, so that I may settle the account of the house of existence this very hour
درآ تا خرقه قالب دراندازم همین ساعت
درآ تا خانه هستی بپردازم همین ساعت
Call out to the pure of heart, abandon playing in the dust
For I have but one life, and I wish to gamble it away this very hour
صلا زن پاکبازی را رها کن خاک بازی را
که یک جان دارم و خواهم که دربازم همین ساعت
String the bow, O God, not with the arrow of 'two bow-lengths'
For the time has come for me to make my soul a shield this very hour
کمان زه کن خدایا نه که تیر قاب قوسینی
که وقت آمد که من جان را سپر سازم همین ساعت
As this fire rises, cries of lamentation rise from the world
Grant me safety, grant me safety, that I may melt away this very hour
چو بر میآید این آتش فغان میخیزد از عالم
امانم ده امانم ده که بگدازم همین ساعت
The world tears apart from fear, and the soul leaps from love
That I may make the birds envious of my flight this very hour
جهان از ترس میدرد و جان از عشق میپرد
که مرغان را به رشک آرم ز پروازم همین ساعت
Ghazal No. 324: Come in so I can throw off the robe of form at this moment
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī