Ghazal No. 326: Give state and amazement, oh originator without a state

غزل شماره ۳۲۶: حالت ده و حیرت ده ای مبدع بی‌حالت

Give state and give wonder, O creator without state

Make (us) Layla and Majnun, O maker without tools

حالت ده و حیرت ده ای مبدع بی‌حالت

لیلی کن و مجنون کن ای صانع بی‌آلت

A hundred various needs in Layla and in Majnun

Crying out before you, O giver without need

صد حاجت گوناگون در لیلی و در مجنون

فریادکنان پیشت کای معطی بی‌حاجت

The ring of need is a seal of Solomon

It is a pledge before you, do not lose the conversation

انگشتری حاجت مهریست سلیمانی

رهنست به پیش تو از دست مده صحبت

The month of repentance has passed, a fish has come to the world

Which breaks and burns a hundred repentances in one hour

بگذشت مه توبه آمد به جهان ماهی

کو بشکند و سوزد صد توبه به یک ساعت

O dizzy head that does not become dizzy from him

And O foolish heart that does not intend nonsense

ای گیج سری کان سر گیجیده نگردد ز او

وی گول دلی کان دل یاوه نکند نیت

We have become lame here, close the door of the house

The grazing and the flying are lame in this presence

ما لنگ شدیم این جا بربند در خانه

چرنده و پرنده لنگند در این حضرت

O love, you are all, both crown and chain

Both the prophet's invitation and the heart of the community

ای عشق تویی کلی هم تاجی و هم غلی

هم دعوت پیغامبر هم ده دلی امت

You brought us forth from nothing, with thirsty livers

You have sewn us to the spring of this fortune

از نیست برآوردی ما را جگری تشنه

بردوخته‌ای ما را بر چشمه این دولت

My thorn has become a rose from you, and all parts have become whole

Both our beginning is mercy and our end is mercy

خارم ز تو گل گشته و اجزا همه کل گشته

هم اول ما رحمت هم آخر ما رحمت

See the rose in the thorn, everyone sees outside

See the whole in the part, this is worthiness

در خار ببین گل را بیرون همه کس بیند

در جزو ببین کل را این باشد اهلیت

See the wine in the unripe grape, see the thing in nothingness

O Joseph, see kingship and dominion in the well

در غوره ببین می را در نیست ببین شیء را

ای یوسف در چه بین شاهنشهی و ملکت

A thorn that has no rose does not come to the top of the garden

How can dust find head and mustache without spirit?

خاری که ندارد گل در صدر چمن ناید

خاکی ز کجا یابد بی‌روح سر و سبلت

Clap your hands and know this, you are the origin of every sound

For this sound of two hands is not without separation and union

کف می‌زن و زین می‌دان تو منشاء هر بانگی

کاین بانگ دو کف نبود بی‌فرقت و بی‌وصلت

Be silent, for spring has come, rose has come and thorn has come

Beauties have emerged from the unseen for invitation

خامش که بهار آمد گل آمد و خار آمد

از غیب برون جسته خوبان جهت دعوت