Ghazal No. 328: Hit me on the head and in the mustache
غزل شماره ۳۲۸: بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت
He took my head and mustache in his hand from that direction
Why should my head not be filled with wind, intoxicated with such fortune?
بادست مرا زان سر اندر سر و در سبلت
پرباد چرا نبود سرمست چنین دولت
Every moment and every hour, to the blindness of awareness
I drink a hundred ratls without a cup or instrument
هر لحظه و هر ساعت بر کوری هشیاری
صد رطل درآشامم بیساغر و بیآلت
The birds of the air, the divine falcons
I bring from the unseen without craft or trickery
مرغان هوایی را بازان خدایی را
از غیب به دست آرم بیصنعت و بیحیلت
Wondrous birds grow from the palm of my hand
Wine gushes from my lips in the intoxication of that state
خود از کف دست من مرغان عجب رویند
می از لب من جوشد در مستی آن حالت
That seed of Adam that is from his hyacinth
I would sell paradise and place paradise upon my soul
آن دانه آدم را کز سنبل او باشد
بفروشم جنت را بر جان نهم جنت
Ghazal No. 328: Hit me on the head and in the mustache
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī