Ghazal No. 332: This house where the sound of the drum is constant

غزل شماره ۳۳۲: این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه‌ست

This house, where the sound of the lute is constant

Ask the master, what kind of house is this house?

این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه‌ست

از خواجه بپرسید که این خانه چه خانه‌ست

What is this image of an idol, if this house is the Kaaba?

And what is this light of God, if this is a Magian temple?

این صورت بت چیست اگر خانه کعبه‌ست

وین نور خدا چیست اگر دیر مغانه‌ست

There is a treasure in this house that does not fit in the universe

This house and this master are all actions and excuses

گنجی‌ست در این خانه که در کون نگنجد

این خانه و این خواجه همه فعل و بهانه‌ست

Do not lay your hand on the house, for this house is an enchantment

Do not tell the master that he is nightly intoxicated

بر خانه منه دست که این خانه طلسم‌ست

با خواجه مگویید که او مست شبانه‌ست

The dust and straw of this house are all ambergris and musk

The sound in this house is all verses and songs

خاک و خس این خانه همه عنبر و مشک‌ست

بانگ در این خانه همه بیت و ترانه‌ست

In short, whoever found a way into this house

Is the sultan of the earth and the Solomon of the age

فی الجمله هر آن کس که در این خانه رهی یافت

سلطان زمینست و سلیمان زمانه‌ست

O master, lower your head from this roof

For in your beautiful face there is a sign of good fortune

ای خواجه یکی سر تو از این بام فروکن

کاندر رخ خوب تو ز اقبال نشانه‌ست

I swear by your soul that except for seeing your face

Even if it is the kingdom of the earth, it is magic and legend

سوگند به جان تو که جز دیدن رویت

گر ملک زمینست فسونست و فسانه‌ست

The garden is bewildered, what leaves and what blossoms

The birds are enamored, what trap and what seed

حیران شده بستان که چه برگ و چه شکوفه‌ست

واله شده مرغان که چه دامست و چه دانه‌ست

This master is the sphere, like Venus and the moon

And this house is love, which is boundless and limitless

این خواجه چرخست که چون زهره و ماه‌ست

وین خانه عشق است که بی‌حد و کرانه‌ست

Like a mirror, the soul has taken your image in its heart

The heart has plunged into your tresses like a comb

چون آینه جان نقش تو در دل بگرفته‌ست

دل در سر زلف تو فرورفته چو شانه‌ست

In the presence of Joseph, when the women cut their hands

O soul, come to me, for the soul is in that midst

در حضرت یوسف که زنان دست بریدند

ای جان تو به من آی که جان آن میانه‌ست

Everyone in the house is intoxicated, no one has any news

Of whoever enters, who is so-and-so

مستند همه خانه کسی را خبری نیست

از هر کی درآید که فلانست و فلانه‌ست

It is ominous to sit on the threshold, enter the house quickly

He darkens him whose place is the threshold

شومست بر آستانه مشین خانه درآ زود

تاریک کند آنک ورا جاش ستانه‌ست

God's intoxicated ones, though they are a thousand, are one

The intoxicated of desire are all dual and triple

مستان خدا گر چه هزارند یکی اند

مستان هوا جمله دوگانه‌ست و سه گانه‌ست

Go into the lions' thicket and do not think of wounds

For the thought of fear is a feminine form

در بیشه شیران رو وز زخم میندیش

کاندیشه ترسیدن اشکال زنانه‌ست

For there is no wound there, it is all mercy and love

But then in your imagination it is like a mortal wound

کان جا نبود زخم همه رحمت و مهرست

لیکن پس در وهم تو ماننده فانه‌ست

Do not set fire in the thicket, and be silent, O heart

Draw in your tongue, for your tongue is a flame

در بیشه مزن آتش و خاموش کن ای دل

درکش تو زبان را که زبان تو زبانه‌ست