Ghazal No. 332: This house where the sound of the drum is constant
غزل شماره ۳۳۲: این خانه که پیوسته در او بانگ چغانهست
This house, where the sound of the lute is constant
Ask the master, what kind of house is this house?
این خانه که پیوسته در او بانگ چغانهست
از خواجه بپرسید که این خانه چه خانهست
What is this image of an idol, if this house is the Kaaba?
And what is this light of God, if this is a Magian temple?
این صورت بت چیست اگر خانه کعبهست
وین نور خدا چیست اگر دیر مغانهست
There is a treasure in this house that does not fit in the universe
This house and this master are all actions and excuses
گنجیست در این خانه که در کون نگنجد
این خانه و این خواجه همه فعل و بهانهست
Do not lay your hand on the house, for this house is an enchantment
Do not tell the master that he is nightly intoxicated
بر خانه منه دست که این خانه طلسمست
با خواجه مگویید که او مست شبانهست
The dust and straw of this house are all ambergris and musk
The sound in this house is all verses and songs
خاک و خس این خانه همه عنبر و مشکست
بانگ در این خانه همه بیت و ترانهست
In short, whoever found a way into this house
Is the sultan of the earth and the Solomon of the age
فی الجمله هر آن کس که در این خانه رهی یافت
سلطان زمینست و سلیمان زمانهست
O master, lower your head from this roof
For in your beautiful face there is a sign of good fortune
ای خواجه یکی سر تو از این بام فروکن
کاندر رخ خوب تو ز اقبال نشانهست
I swear by your soul that except for seeing your face
Even if it is the kingdom of the earth, it is magic and legend
سوگند به جان تو که جز دیدن رویت
گر ملک زمینست فسونست و فسانهست
The garden is bewildered, what leaves and what blossoms
The birds are enamored, what trap and what seed
حیران شده بستان که چه برگ و چه شکوفهست
واله شده مرغان که چه دامست و چه دانهست
This master is the sphere, like Venus and the moon
And this house is love, which is boundless and limitless
این خواجه چرخست که چون زهره و ماهست
وین خانه عشق است که بیحد و کرانهست
Like a mirror, the soul has taken your image in its heart
The heart has plunged into your tresses like a comb
چون آینه جان نقش تو در دل بگرفتهست
دل در سر زلف تو فرورفته چو شانهست
In the presence of Joseph, when the women cut their hands
O soul, come to me, for the soul is in that midst
در حضرت یوسف که زنان دست بریدند
ای جان تو به من آی که جان آن میانهست
Everyone in the house is intoxicated, no one has any news
Of whoever enters, who is so-and-so
مستند همه خانه کسی را خبری نیست
از هر کی درآید که فلانست و فلانهست
It is ominous to sit on the threshold, enter the house quickly
He darkens him whose place is the threshold
شومست بر آستانه مشین خانه درآ زود
تاریک کند آنک ورا جاش ستانهست
God's intoxicated ones, though they are a thousand, are one
The intoxicated of desire are all dual and triple
مستان خدا گر چه هزارند یکی اند
مستان هوا جمله دوگانهست و سه گانهست
Go into the lions' thicket and do not think of wounds
For the thought of fear is a feminine form
در بیشه شیران رو وز زخم میندیش
کاندیشه ترسیدن اشکال زنانهست
For there is no wound there, it is all mercy and love
But then in your imagination it is like a mortal wound
کان جا نبود زخم همه رحمت و مهرست
لیکن پس در وهم تو ماننده فانهست
Do not set fire in the thicket, and be silent, O heart
Draw in your tongue, for your tongue is a flame
در بیشه مزن آتش و خاموش کن ای دل
درکش تو زبان را که زبان تو زبانهست
Ghazal No. 332: This house where the sound of the drum is constant
Book: Divan e Shams
Author: Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī