Ghazal No. 350: After the time of despair, there is hope

غزل شماره ۳۵۰: ز بعد وقت نومیدی امیدیست

After a time of despair, there is hope

Beneath blindness, there is sight in the heart

ز بعد وقت نومیدی امیدیست

به زیر کوری اندر سینه دیدیست

You do not see the light, how can you know you are blind?

He who has not seen black, how can he know what white is?

نبینی نور چون دانی تو کوری

سیه نادیده کی داند سپیدیست

Accompanied by hundreds of thousands of forms and meanings

Hidden is the design of the unique sovereign

قرین صد هزاران نقش و معنی

نهان تصریف سلطان وحیدیست

He who moves these forms and meanings

Like the wind are the dances of the willow branches

که جنباننده این نقش و معنی‌ست

چو بادی رقص‌های شاخ بیدیست

Do not despair from the beloved's scolding

For after the hardship of fasting, there is the day of celebration

مشو نومید از دشنام دلدار

که بعد رنج روزه روز عیدیست

Love remains as long as there is reproach

For every deficiency leads to an increase

که یبقی الحب ما بقی العتاب

که هر نقصی کشاننده مزیدیست

Let go of speech, you will find better than speech

Surely you have not seen the essence of every event

رها کن گفت به از گفت یابی

یقین هر حادثی را خود ندیدیست