Ghazal No. 359: In this stream, the heart is like a broken wheel

غزل شماره ۳۵۹: در این جو دل چو دولاب خرابست

In this stream, the heart is like a ruined water wheel

That wherever it turns, water is before it

در این جو دل چو دولاب خرابست

که هر سویی که گردد پیشش آبست

And if you turn your back to the water

Water is rushing before your face

وگر تو پشت سوی آب داری

به پیش روت آب اندر شتابست

How can the shadow take its life from the sun?

For its life is in the hand of the sun

چگونه جان برد سایه ز خورشید

که جان او به دست آفتابست

If the shadow stretches its neck

The sun's face is veiled at that moment

اگر سایه کند گردن درازی

رخ خورشید آن دم در نقابست

O, the sun that this sun before it

Like mercury, is in agitation from danger

زهی خورشید کاین خورشید پیشش

چو سیماب از خطر در اضطرابست

The moon is like mercury on the hand of a paralyzed person

Except for one night, it is in pouring out

چو سیماب‌ست مه بر کف مفلوج

بجز یک شب دگر در انسکابست

In every thirty nights, two nights it is gathered and thin

The rest it suffers separation, separation is torment

به هر سی شب دو شب جمع‌ست و لاغر

دگر فرقت کشد فرقت عذابست

Although it becomes wretched, it is fresh-faced

Laughing is the habit and custom of lovers

اگر چه زار گردد تازه روی‌ست

ضحوکی عاشقان را خوی و دابست

Zayd dies laughing, also laughing

For his return is towards his laughing fortune

زید خندان بمیرد نیز خندان

که سوی بخت خندانش ایابست

Be silent, for the calamities of insight

Are always from questions and answers

خمش کن زانک آفات بصیرت

همیشه از سؤالست و جوابست