Ghazal No. 361: If Eve knew from your color

غزل شماره ۳۶۱: اگر حوا بدانستی ز رنگت

If Eve had known of your color

She would have made herself barren from your shame

اگر حوا بدانستی ز رنگت

سترون ساختی خود را ز ننگت

If the blackness of your soul were perceptible

The whole world would become a black man from your rust

سیاهی جانت ار محسوس گشتی

همه عالم شدی زنگی ز زنگت

You are that snake that stone is withheld from

No one will crush your head except with your own stone

تو آن ماری که سنگ از تو دریغ است

سرت را کس نکوبد جز به سنگت

If you fall into the sea, O hypocrite

From your ugliness, even snakes and whales would not eat you

اگر دریا درافتی ای منافق

ز زشتی کی خورد مار و نهنگت

You tell me to look at the meaning

Let go of the form of your image and your leopard

مرا گویی که از معنی نظر کن

رها کن صورت نقش و پلنگت

What can I say to you, O deceptive image?

What meaning can fit into your narrow soul?

چه گویم با تو ای نقش مزور

چه معنی گنجد اندر جان تنگت

The air of Shams Tabrizi is like Jerusalem

You are that pig that your Frankishness will not accept

هوای شمس تبریزی چو قدس است

تو آن خوکی که نپذیرد فرنگت