Ghazal No. 361: If Eve knew from your color
غزل شماره ۳۶۱: اگر حوا بدانستی ز رنگت
If Eve had known of your color
She would have made herself barren from your shame
اگر حوا بدانستی ز رنگت
سترون ساختی خود را ز ننگت
If the blackness of your soul were perceptible
The whole world would become a black man from your rust
سیاهی جانت ار محسوس گشتی
همه عالم شدی زنگی ز زنگت
You are that snake that stone is withheld from
No one will crush your head except with your own stone
تو آن ماری که سنگ از تو دریغ است
سرت را کس نکوبد جز به سنگت
If you fall into the sea, O hypocrite
From your ugliness, even snakes and whales would not eat you
اگر دریا درافتی ای منافق
ز زشتی کی خورد مار و نهنگت
You tell me to look at the meaning
Let go of the form of your image and your leopard
مرا گویی که از معنی نظر کن
رها کن صورت نقش و پلنگت
What can I say to you, O deceptive image?
What meaning can fit into your narrow soul?
چه گویم با تو ای نقش مزور
چه معنی گنجد اندر جان تنگت
The air of Shams Tabrizi is like Jerusalem
You are that pig that your Frankishness will not accept
هوای شمس تبریزی چو قدس است
تو آن خوکی که نپذیرد فرنگت